Zastosowanie metody iniekcji do naprawy budowli
Jedną z szeregu metod stosowanych do naprawy budowli żelbetowych i ceglanych jest metoda iniekcji. Stosowana jest do wgłębnego zabezpieczenia spękanych lub porowatych murów, betonów i skał. Metoda iniekcji polega na ciśnieniowym lub bezciśnieniowym (grawitacyjnym) wprowadzeniu rzadkich roztworów, emulsji, zawiesin lub roztworów chemicznych w strukturę naprawianych obiektów. O wyborze metody wykonania iniekcji decydują warunki lokalne, a głównie wielkość porów, które mają być wypełniane, grubość i wytrzymałość mechaniczna ścian. Wybór materiału zastosowanego do iniekcji zależy od celu jaki ma być osiągniety, a także od warunków lokalnych. Duży postęp w dziedzinie technologii materiałowej spowodował, że metoda iniekcji znajduje coraz szersze zastosowanie. Szczególne znaczenie miało opracowanie iniektów o bardzo niskiej lepkości oraz możliwości regulowania czasu wiązania, a także różnorodności własności materiałów w stanie związanym. Dzięki szerokiej gamie materiałów iniekcyjnych, iniekcja stała się metodą uniwersalną. Obecnie produkuje się iniekty elastyczne i sztywne, do obszarów zawilgoconych i suchych, iniekty o stałej objętości oraz zwiększające swą obiętość w trakcie wiązania do 30 razy.
Do najważniejszych grup materiałów iniekcyjnych należą:
 epoksydowe żywice do połączeń siłowych (klejenie pęknięć, wzm. konstrukcji)
epoksydowe żywice do połączeń elastycznych
uszczelniające żywice poliuretanowe (sztywne i elastyczne)
zatrzymujące wodę pianki poliuretanowe (sztywne i elastyczne)
mineralne materiały iniekcyjne (cementy iniekcyjne)
żele do iniekcji gruntów (stabilizacja i wzmocnienie)
Naprawa pęknięć metodą iniekcji
1. Zawór iniekcyjny, przez który wtłaczana jest żywica iniekcyjna
2. Zaklejenie poszerzonego wlotu rysy szpachlówką epoksydową
3. Otwór iniekcyjny 13mm przecinający pęknięcie
4. Pęknięcie uszczelniane metodą iniekcji
|
